مرحله اولیه
در سال 1840، ژول، فیزیکدان بریتانیایی، قانون ژول را پیشنهاد کرد که پایه و اساس اصل کار عناصر گرمایش الکتریکی را ایجاد کرد. در سال 1859، اولین عنصر گرمایش جهان متولد شد. در سال 1905، آلبرت مارش آلیاژ نیکل{3}}کروم را کشف کرد که استحکام آن 300 برابر سایر عناصر گرمایشی در آن زمان بود و میتوان از آن برای تولید سیمهای با مقاومت بالا استفاده کرد و صنعت عناصر گرمایش الکتریکی را کاملاً متحول کرد.
مرحله رشد
در این دوره، مواد مورد استفاده در عناصر گرمایش الکتریکی بهبود یافتند، مانند استفاده از سیم کروم-با کیفیت بالا-نیکل درجه-با کیفیت بالا و استفاده از اکسید منیزیم یا پودر اکسید منیزیم به عنوان عایق. در سال 1910، ایالات متحده برای اولین بار با موفقیت یک اتوی الکتریکی با استفاده از سیمهای گرمایش نیکل{4}}آلیاژ کروم توسعه داد و به سرعت محبوب شد. در سال 1917، ایالات متحده اولین لوله حرارتی پوسته ای فلزی در جهان را اختراع کرد. در سال 1925، ژاپن ظروف پخت و پز با بخاری برقی تولید کرد و به نمونه اولیه پلوپزهای مدرن تبدیل شد.
مرحله عمومی سازی
تحت تحریک عواملی مانند پیشرفت مستمر علم و فناوری جهانی، کاهش قابل توجه هزینه های برق، توسعه مستمر اقتصاد جهانی و رشد مستمر تولید ناخالص داخلی سرانه، وسایل گرمایشی برقی وارد زندگی روزمره عموم مردم شدند. دستگاه های تهویه مطبوع، ماشین لباسشویی، خشک کن، آبگرمکن، اجاق مایکروویو، اجاق برنج و سایر لوازم خانگی به طور فزاینده ای در سراسر جهان محبوب شده اند و ورود صنعت عناصر گرمایش الکتریکی را به دوره محبوبیت ترویج می دهند.
مرحله بلوغ
این صنعت وارد مرحله بلوغ شده است و عناصر گرمایشی به وسایل ضروری و مهم در زندگی روزمره مردم و تولیدات صنعتی تبدیل شده اند. با تکامل تقاضاهای مصرف کنندگان و ارتقاء فناوری صنعتی، لوازم خانگی در جهت چند{1}}کارکردی، کوچک سازی، قابلیت حمل و هوشمندی به پیشرفت خود ادامه می دهند و ساختارهای داخلی آنها به طور فزاینده ای پیچیده و دقیق شده است. در عین حال، فنآوریهای بالغ منجر به معرفی بخاری برقی در زمینههای کاربردی نوآورانه، مانند وسایل نقلیه با انرژی جدید و ماشینآلات پزشکی شده است و الزامات را برای عملکرد و طراحی ساختاری اقلام گرمایشی افزایش میدهد.






























