در ساختار المنت بخاری برقی، یک ماده پرکننده پودری متراکم بین سیم گرمایش مارپیچ و پوسته لوله فلزی پر می شود. ماده پرکننده در صورت خشک و متراکم بودن، هدایت حرارتی و عملکرد عایق بهتری دارد. با این حال، مواد پرکننده دارای رطوبت سنجی هستند. هنگامی که ماده پرکننده در هر دو انتهای لوله گرمایش قرار می گیرد و تحت تأثیر رطوبت و رطوبت سنجی قرار می گیرد، عملکرد عایق الکتریکی آن به شدت کاهش می یابد. هنگامی که در انتهای لوله گرمایش آب بندی وجود ندارد، تأثیر جذب رطوبت روی عایق بسیار زیاد است.
از سوی دیگر، زمانی که اکسید منیزیم مرطوب شود، بخشی از اکسید منیزیم (به خصوص حالت تبلور آن خوب نیست یا قسمتی ناقص است)، هیدراته می شود. هیدراتاسیون اکسید منیزیم، اندازه مولکولی آن را درشت و آگلومره می کند. جذب رطوبت از دهان لوله بیشترین میزان را دارد، بنابراین کیک کردن جدی تر است.
پس از آگلوتیناسیون لوله، تخلیه رطوبت جذب شده توسط پر کردن عمیق تر از لوله دشوارتر می شود، در نتیجه لوله گرمایش الکتریکی در گرمای پرانرژی شده نمی تواند عایق را بازیابی کند و حتی آب لوله گرمایش گرم می شود و انبساط بخار ناشی از آن است. بیرون زدگی دیوار لوله گرمایش کاذب، پدیده ترکیدگی.
عایق هنگام قرار گرفتن در معرض رطوبت کاهش می یابد و درشت شدن اندازه ذرات مولکولی پس از هیدراتاسیون بر بازیابی مقاومت عایق لوله گرمایش تأثیر می گذارد. از نظر این دو نقطه، المنت گرمایش الکتریکی نیاز به آب بندی در پورت دارد.
